திவ்யா சாந்தி கதைகள் (பாகம் 3)

இரண்டாம் பாகம் இங்கே படியுங்கள்... நன்றாக இருந்ததா?

**********

திவ்யா சாந்திக்கு பெங்களூரில் நல்ல வேலை. ஜூலை 1986.

கம்ப்யுட்டர் அவ்வளவு பிரபலம் ஆகாத சமயம். சின்ன கம்பனி. ரெண்டு மினி கம்பூடர். வேலை ஒன்றும் பிரமாதமாய் இல்லை.

பாதி சர்விஸ். பாதி கோட் எழுதும் வேலை. திவ்யா சாந்திக்கு ஆச்சிரியம். இரண்டு மூன்று முறை சிங்கபூர் சென்று வந்தாள். நல்ல சம்பளம்.

அப்போது தான் மகிரிஷி பற்றி தெரிந்தது. அவரிடம் ஒரு சிஷ்யர் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் என்று அழைக்கப்படுபவர் இன்று. தியானம் வாழ்க்கை என்று அவளுக்கு ஓடியது. அந்த கூட்டங்களை தொழிலை தியானம் பயிற்சி கொடுத்தாலும், இப்போது ஜக்கி வாசுதேவ் குரூப்.

மூன்று வருடம் இது ஓடியது. எந்த பிரச்னையும் இல்லை. வீட்டில் வேறு கல்யாணம் என்று பேச்சு எடுத்தார்கள். வேண்டாம் வேண்டாம் என்று விட்டு விட்டாள். பிரச்சனை.

வாழ்கையில் முன்னேற ஒரு ஆசை வந்தது. அப்பா யாரோ ஒரு பளீர் சிரிப்பு சினிமா நடிகையிடம் தஞ்சமாகிவிடார்னு...அம்மாவும் ஒரே வருத்தம். சொத்தெல்லாம் கரைந்துகொண்டு இருந்தது...தங்கை வேறு பார்மசி காலேஜு போய்க்கொண்டு இருந்தாள். அவளுக்கு நல்ல வரன் கிடைத்தால் பரவாயில்லை. ஒரு வக்கீல் மாபிள்ளை வந்தது. கோவை அருகில், நிச்சயம் செய்து விட்டார்கள். கல்யாணம் சில மாதங்கள் கழித்து.

இவள் கல்யாணம் வேண்டாம் என்று இருந்தது... எல்லோரும் கேட்டார்கள்... கொஞ்ச நாள் போகட்டும் என்று விட்டு விட்டாள்...

பெரிய கம்பனிகள். அமேரிக்கா வாழ்க்கை என்று கணக்கு போட்டாள். சிங்கப்பூர் மட்டும் - சென்னை மாதிரி தான் இருந்தது.

1991. அமேரிக்கா செல்ல வாய்ப்பு வந்தது. ஐந்து வருடம் எக்ஸ்பெரியான்ஸ் ஆனதால் அவர் ஒப் ப்ராஜெக்ட் லீடர் ஆனாள்.

முதல் முறை அமேரிக்கா செல்ல வாய்ப்பு. அதே கம்பனி தான். ஒரு ஆறு மாதம் அங்கு இருக்க வேண்டும் என்றார்கள். பிசினஸ் விசா. நியூ யார்க் தான்.

*****

திவ்யா சாந்தி தங்கியிருந்த இடம் எய்டி போர்த் அவனு. அவள் தங்கியிருந்த இடம்... இந்திய சாப்ட்வேர் பசங்கள் இருந்த ஏரியா.

நன்றாக பழகினார்கள். அழகு. தேனீயில் மொய்த வண்டுகள்.

ஒரு பார்டியில்... பக்கத்து ரூம் நண்பர்கள் ... எதோ கலக்கி கொடுத்து விட்டார்கள். மயங்கினாள். எவ்வளவு மிருங்கங்கள் வேட்டை ஆடின என்பது தெரியவில்லை. காலையில் மயக்கம் தெளிந்து பார்க்கும் போது, இரு ஆண்கள் பொட்டு துணியில்லாமல் அவள் அருகில் படுத்து இருந்தனர்.

அழுதுகொண்டே வெளியே ஓடினாள்....

உடம்பெல்லாம் வலி, மனமெல்லாம் வடு.

அப்போது தான் ராகவ் என்று ஒருவன் பழகினான்.

ஆஸ்பத்திரி அழைத்து சென்றான். போலிசுக்கு போகவில்லை. அவனும் இருந்த வீடு அருகில் தான். அவன் மீது ஒரு ஈர்ப்பு வந்தது. அவனும் இன்னும் ஒரு மாதத்தில் இந்தியா திரும்புவானம். இருந்தது பெங்களூரு. ஒரு வயசு. பார்க்கலாம் என்று விட்டு விட்டாள்.

ஊருக்கு போக ஒரு மாதம் தான் இருந்தது. பழகினாள். அவர்கள் வீட்டிற்கு இதுவரை போகவில்லை...அதனால்... ஒரு சின்ன பார்டி என்று அழைத்து சென்றான்.

ராகவ்வின் ரூம் மேட் மட்டும் இருந்தான். டின்னர் சாப்பிட்டுவிட்டு, ஏதோ பழைய தமிழ் படம் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது, அப்படியே சோபாவில் படுத்துவிட்டாள்.

திடீரென்று சத்தம் கேட்டு எழுந்தாள். நடு இரவு. ஆண்கள் சிரிக்கும் சத்தம். ஒரு பெட்ரூம் வீடு தான். கதவு மூடியிருக்கவில்லை...

எட்டி பார்த்தாள். துணியில்லாமல் இருவர். மூர்கத்தனமாக ராகவ் அவன் நண்பன் பின்புறத்தில் சம்போகம் செய்து கொண்டு இருந்தான்...

வெளி கதவு மூடியிருக்கவில்லை. சத்தமில்லாமல் வெளியேறினாள்.

வெளியே வந்த அவள்.. யாரிடமும் சொல்லவில்லை. பின்னாளில் ராகவ் வந்து பார்க்கவில்லை.

*****

என்ன செய்வது? வேறு நல்ல நண்பன் கிடைப்பானா? கல்யாணம் செய்துகொண்டால்?

திவ்யா சாந்தி ஊர் திரும்பினாள்.

பட்டுகோட்டையில் ஒரு டிம்பர் மெர்ச்சன்ட். மைசூர் பெங்களூர் அடிக்கடி வரும் ஒருவன் இருதான். பெயர் அறிவழகன். அப்பா அம்மா சொன்னதால்... ஓகே என்று சொல்லிவிட்டாள். ஒரே வயது. இருபத்தி எழு.

அவன் பெங்களூரில் ஒரு கடை வைப்பான் என்றார்கள். வசதி என்று சொன்னார்கள். முன்பு எங்கோ அவளை பார்த்திருந்தாள்... ஊரில்... சே அவனாக இருக்காது.

அக்கா தங்கை கல்யாணங்கள் ஒரே மேடையில். ஒன்று அடிபடும் என்று பேசிக்கொண்டார்கள். இவள் வாழ்க்கையாக இருக்க கூடாது என்று வேண்டினாள்.

ஆனந்தமாய் பெங்களூரில் கல்யாண வாழ்க்கை அமைத்தாள். பெங்களூரு டபுள் ரோடில் ஒரு ஷோ ரூம் வைத்தார்கள். இவள் வேலையை தொடர்ந்தாள். குழந்தை ஆகவில்லை.

அவர் அப்பாத்தான் கோடிக்கணக்கில் கொடுத்திருந்தார். ஒரு வருடம் பிசினஸ் நன்றாக இருந்தது.

கொஞ்ச காலம் நன்றாக தான் இருந்தான் அறிவு. பின் அவனுக்கு என்ன ஆயிற்று தெரியவில்லை.

மழையில் ந்னைந்த்தால் பர்னிச்சர் எல்லாம் விலை குறைவு. லாஸ். அப்புறம் சந்தன கடத்தல்....

வீட்டிற்கு குடித்து விட்டு வந்தான். அடித்தான். வீட்டை விட்டு மழையில் வெளியில் அனுப்பினான். தொடர்ச்சியாக.... துன்புறுத்தல்... சாடிஸ்ட்... மிருக புணாச்சி!

அப்பாவை அழைத்து சொன்னாள். அவர் அம்மாவோடு வந்து புத்திமதி சொல்லிவிட்டு சென்றார். "என்ன செய்வது மகளே... பொறுத்து போ!".. அம்மா ஒன்றும் சொல்லவில்லை "வேற வாழ்க்கை கிடைக்காது... பத்திரமா இருந்துக்கோ.." பட்டால் தான் தெரியும் இந்த வாழ்க்கை...

ஒரு நாள்... கொஞ்சம் நல்ல மூடில் இருந்த சமயம்.. அறிவு காரணம் சொன்னான்.. "உன் கூட படித்த பிரேம் சுந்தர் என்கிட்டே சில விஷயம் சொன்னான்". அப்போது தான் புரிந்தது... ஒரே ஊர்... "உன்னை பத்தி எனக்கு தெரியும் சொத்துக்காக தான் கட்டிகிட்டேன்..." சிரித்தான். "நீ வேணும்னா யார் கூட வேணா இருந்துக்கோ. எனக்கு ஏற்கனவே ஒருத்தி இருக்கா. கல்யாணம் பண்ணின மாதிரி தான். மைசூர்லே. அவளும் பெங்களூர் கூட்டி வந்து வைக்கபோறேன்."

மயக்கமானாள்... "ஆண்டவா.. எனக்கா இந்த சோதனை...". அவள் கருவுற்றிருந்தாள். டென்சனால் அது கலைந்துவிட்டது. ஒரு மாதம் ஆஸ்பத்திரி வாசம். பாவம் அவள். உதவிக்கு அம்மா இருந்தாள்.

அறிவு வரவேயில்லை.

வீடு திரும்பி வந்த போது, இரண்டு ரூம் ரெடி!

அப்பா அம்மா வந்து ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு சென்றார்கள்.

*****

மைசூரிலிருந்து அவள் வந்தாள். ஸோபா. அவர்கள் குடும்பம் ஒரு மாதிரி என்று தெரிந்தது... தமிழ் கன்னடம் தெலுங்கு ஹிந்தி என்று எல்லா பாசை பேசினாள்.

திவ்யா சாந்தி தனி ஆளாக இருந்தாள். கிட்டதட்ட வேலைக்காரி. அம்மாவிடம் சொல்லவில்லை. என்ன பயன்?

காலையில் அவள் ரூமை திவ்யா சாந்தி தான் சுத்தம் செய்ய வேண்டும். அம்மணமாய் படுத்துக்கொண்டு இருப்பாள். சில சமயம் இவளை கட்டிப்பிடித்து முத்தம் கொடுக்க பார்ப்பாள். பேருக்கும் சீமாரால் அடித்து விட்டு வந்து விடுவாள்.

அதை சாக்காக வைத்து அறிவு அடித்தான். கொடுமை செய்தான். சாப்பாடு கூட கொடுக்கவில்லை இரண்டு நாட்கள். வேலைக்கு போக விடவில்லை.... சில சமயம் டாய்லட்டில் வைத்து பூட்டி விடுவான்.

எப்போதாவது நண்பர்கள் வந்து பார்த்தனர். திவ்யா சாந்தி உடம்பு சரியில்லை என்று சொல்லி விட்டாள். அப்பா அம்மா லெட்டர் போட்டார்கள். போன் செய்தார்கள். சொல்ல முடியவில்லை. அவர்கள் முன் அறிவு நன்றாக நடித்தான். ஸோபா, திவ்யா சாந்தி பார்த்துக்கொள்ள வந்த வீட்டு வேலைக்காரி என்றான்.

அவர்களுக்கு தெரியாத என்ன...

*****

நண்பி தாரிணியும் அவள் போலிசு மாமாவும் (சரவணன்) அவளை பார்க்க வந்திருந்தனர். அவர் போலிசு நண்பர் பக்கத்து தெருவில். ஒரு முறை அழுதுகொண்டே விவரம் சொல்லிவிட்டாள்.

சரவணனின் போலிசு நண்பர் ராம். கேட்டதும் உடனே ஆள் அனுப்பினார். உடனே போலிசு வந்து அழைத்து சென்று விட்டார்கள் அறிவையும் ஸோபாவையும். அரஸ்ட். பல வித செக்சன்ஸ் கேஸ்.

எதோ பன்னர்கட்டா பகுதியில் அடைத்து வைத்திருந்தார்கள். திர்ட் டிகிரி டார்சர். சந்தன கடத்தல் விஷயம் உதவியாயிற்று. கேஸ் இவன் மீது. நடக்க முடியாத படி அவனை அடித்து துவைத்தனர். கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லை. வெளியில் விட முடியாத செச்சன்ஸ்.

திவ்யா சாந்தியை அழைத்து சென்று, அவள் முன் அறிவை பயங்கர கொடுமை செய்தார்கள். இவள் மனதில் திருப்தி. இவள் முன் கொடுமை செய்ததை பார்த்த போது அறிவுக்கு மனம் பிசகியது. நிம்ஹன்ஸில் அட்மிட் செய்தார்கள். இதுவரை அவன் நினைவு திரும்பவில்லை.

ஸோபா பெயில் வாங்கி தப்பித்து விட்டாள். அவளை பற்றி யாருக்கும் இன்னும் தெரியவில்லை. அவள் எங்கு இருக்கிறாள் என்று தெரியும் வெளியே சொல்லமாட்டேன் என்றார் திவ்யா சாந்தி!

திவ்யா சாந்தி டிவோர்ஸ் அப்பளை செய்து வாங்கினாள். மெண்டல். கேஸ் ஸால்வுட். செபறேடட்.

இப்போது அறிவு சென்னையில் மன நலம் குன்றியவர்கள் விடுதியில். பாத்ரூமும் படுக்கையும் சேர்ந்த ஒரு ரூம். டாய்லட்டில் வாழ்க்கை!

*****

திவ்யா சாந்தி தொடர்ச்சியாக வேலைக்கு சென்றார். வேறு ஒரு பெரிய கம்பனி. ஜெனரல் மேனேஜர் லெவல்.

வருடங்கள் பல உருண்டோடியது... கையில் நிறைவான காசு... அரசியல் பலம்....

தியான மார்கத்தில் தன்னை அற்பனித்தார் திவ்யா சாந்தி.

பர்னிசர் கடைவிற்று விட்டு அந்த பணத்தை ஒரு ஆசிரமத்திற்கு கொடுத்தாள்.
அவர் கடையில் டிம்பர் எடுத்து போட்ட ஆள். அம்மா அம்மா என்று சுற்றி சுற்றி வந்தவன்.. இன்று... தியானம் சொல்லி கொடுக்கிறார் அந்த இளம் சாமியார். திவ்யா சாந்தி அங்கு சென்றால் பார்ப்பது கூட கிடையாது. பெரிய சாமியார் ஆகிவிட்டார். அவருடைய குடும்பம், இவளிடம் இருக்கும் சொத்தை பறிக்க பார்த்தது. அது ஒரு பெரிய தனி கதை.

மீண்டும் ராம். உரிய சோதனை. சாமியார் அடங்கிவிட்டார். இப்போதும் தியான வகுப்புகள் நடைபெறுகின்றன. அரசியல்வாதிகளுக்கு அது மடம் ஆயிற்று.

*****

அப்பா அம்மா இன்னும் பட்டுக்கோட்டையில் இருக்கிறார்கள். தங்கை கணவன் கோவையில் ஒரு கம்பனி வைத்திருக்கிறான்.

கோவை சென்று சிறிது காலம் ஜக்கி வாசுதேவ் தியானம் பழகினார். மகிழ்ச்சி.

அவருடைய தொன்றில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டு...

தியானம் உலக மாயம்.

(முற்றும்)

******

பின் குறிப்பு: கதை எழுதியவுடன் சாந்தி ஜெய்குமார் அவர்களிடம் காண்பித்து விட்டு தான் பதிவேற்றம் செய்கிறேன். சிலவற்றை அவர் வெட்டி விட்டார். புத்தக வடிவில் வரும் போது மேற்கொண்டு நான் அதை விரிவாக எழுதலாம்.

திவ்யா சாந்தி கதைகள் (பாகம் 2)

முதல் பாகம் இங்கே படியுங்கள்... நன்றாக இருந்ததா?

*****

திவ்யா சாந்தி பிளஸ் டூ முடித்து ஒரு கோவை கல்லூரியில் இடம் வாங்கினாள். சொந்தங்கள் அங்கு இருந்தாலும், ஹாஸ்டல் வாழ்க்கை. படிக்க அது தான் வசதி. பாதுகாப்பும்.

முதல் வருடம் போர். அப்போது தான் வேதிகா மற்றும் தாரிணி நண்பர்கள் ஆனார்கள்.

வீட்டு கவலை குறைந்தது. மனம் லேசாகியது.

சுஜாதா கதைகளில் வரும் ஆண்கள் போல இருந்தார்கள் கூட படித்தவர்கள். சிறுபயன்கள். மீசை முளைக்கும் வயது. துரு துரு என்று பார்க்கும் எண்ணம்.

காம்புயூடர் என்றால் என்ன என்பது அப்போது தான் அறிமுகம் ஆயிற்று.

சி , கோபால் லாங்குவேஜ் போன்றவற்றை படித்தாள். பட்டுக்கோட்டை ஞாபகங்கள் தொலைந்தன. அப்பா அம்மா இரண்டு வாரத்திற்கு ஒரு முறை வருவார்கள். நல்ல சாப்பாடு வாங்கி கொடுப்பார்கள். துணி எடுத்து கொடுப்பார்கள்.... மூன்றுமாதம் ஒரு முறை திவ்யா சாந்தி ஊருக்கு சென்று வருவாள்.

ஒரு முறை ஊருக்கு பஸ் ஏறும் போது தான் அவள் கல்லூரியில் படிக்கும் பிரேம் சுந்தர்அறிமுகம் ஆனான். அப்பாவியாய் இருந்தான். இவள் அருகிலேயே உட்கார்ந்து பயணம் செய்தான். தோளோடு தோள் உரசி செல்வதுஇவளுக்கு நன்றாக தன் இருந்தது. சுந்தர் அவள் மீது சாய்ந்து படுத்து விட்டான். காலை பஸ் சென்று நிற்கும் போது திவ்யா சாந்தியின் கை, அவன் பாண்டின் மீது நின்றது. என்னடா இது பாம்பு மாதிரி என்று நினைத்து கொண்டாள். ஹரோல்ட் ராபின்ஸ் அறிமுகம் ஆனதால், அவளுக்கு இந்த சமாசாரம் புரிந்தது. ஆனால் பப்ளிக்காக ஆண்கள் குஞ்சை தடவி விட்டு கொள்வது அவளுக்கு பிட்க்கவில்லை. வேண்டும் என்றே செய்கிறார்கள் என தோன்றியது. திவ்யா சாந்தி டிரஸ் செய்வது அழகு ஜாஸ்தியாயிட்று. காலேஜு கனவுக்கன்னி ஆனால்.

ஆண்கள் பிடிக்காமல் இருந்தவள், பிரேம் சுந்தர் பரவாயில்லை என்று நினைத்தால்... அவனை தான் ஏறெடுத்து பார்த்தாள். அழகுதான். உடம்பு கொஞ்சம் வையிட் போட்டால் தேவலை போல் இருந்தது.

கல்லூரிக்கு திரும்பும் போது பஸ் தன். அவனும் வந்தான். அப்பா அம்மாஅவனிடம் பத்திரமாக பார்த்துக்கொள் என்று சொன்னார்கள். தையிரியமா போய்ட்டு வா என்று அனுப்பி வைத்தார்கள்.

சொந்த ஊர்காரன் பக்கத்தில் இருக்கிறான் என்று மகிழ்ச்சி.

*****

சுந்தரின் பழக்கம் அவளுக்கு இனிமையாக இருந்தது. தாரிணி, வேதிகா அவர்களோடு சுந்தரும் சென்றான். ஆண் துணை. அவனுக்கு பெண்கள் என்றால் பயம் இருந்தது. படிப்பு வேலை என்று இருந்து விட்டான்.

முதல் வருடம் முடியும் சமயம், படங்கள் படிக்க ஹாஸ்டல் முன் சந்தித்து கொண்டார்கள். ஆண்களின் கவர்ச்சி அப்போது தான் திவ்யா சாந்திக்கு பிடிக்க ஆரம்பித்து இருந்தது.

அவள் க்ளாஸ் பயன்கள் அவளோடு பேச போட்டி போட்டது தெரிந்தது. என்ன சுகமோ என்று இருந்து விட்டாள். திவ்யா சந்திக்கு நல்ல குரல் வலம். எதாவது பார்டி என்றால்அவள் தான் பாட வேண்டும். "முகுந்தா..." என்று பாடினால் மெய் மறந்து விடுவார்கள்.

பெண்கள் ஹாஸ்டலில் ஆண்களின் நுழைய முடியாது. வார்டன் கொன்று விடுவாள். லீவுக்கு ஊர் திரும்பும் முன் கோவிலுக்கு சென்று வரலாம் என்று பேசினார்கள். பேரூர் கோவில் என்று முடிவானது. பஸ்சில் அவள் அருகில் தான் அமர்ந்தான் சுந்தர்.

அப்போது தான் கவனித்தால் அவள். முகமெல்லாம் பரு." என்னடா ஆச்சு." கேட்டாள். " ஒண்ணுமில்லே சூடு" என்று சொன்னான். உடல் எது தேடுகிறது என்று திவ்யா சாந்திக்கு புரிந்தது. வயசு கோளாறு.

ஊருக்கு செல்ல பஸ் ஏறினார்கள். சுந்தர் வேண்டுமென்ற அவள் மீது விழுவது மாதிரி இருந்தது. என்னவென்று தெரியவில்லை, அன்று அவள் விட்டு விட்டாள். அவனும் பஸ்சில் யாரும் தெரியாத மாதிரி பிசைந்து எடுத்து விட்டான். அவளுக்கு அது பிடித்த மாதிரி இருந்தது. என்னையும் ஒருத்தன் அன்பாய் தொட்டு பழகுகிரானே என்று.

அது தவறு என்று சில நாட்களிலேயே தெரிந்தது.

*****

இரண்டாம் வருடம் மூன்றாம் செமஸ்டர் படிப்பு விஷயம் பேச அவன் வீட்டிற்கு வந்தான். அன்று பார்த்து வீட்டில் யாரும் இல்லை. திவ்யா சாந்தி ஒரு படம் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தால்.

உட்கார்ந்து பேசினார்கள். பேச்சு சினிமா பக்கம் திரும்பியது. கவர்ச்சி பற்றி பேசினார்கள்.

பிறகு தண்ணீர் கேட்டான். அவள் பின்னாலேயே சென்றான். கட்டிப்பிடித்து உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தான். அவளும் விட்டு விட்டாள். பிடித்த மாதிரி இருந்தது.

அப்பா அம்மா வர ஒரு மணி நேரம் ஆகும். சரி வா பெட்ரூமுக்கு என்று சென்றார்கள். என்னமோ தெரியவில்லை அது அவளுக்கு பிடித்திருந்தது. தெரிந்தே செய்த தவறு, தினமும் அவன் தேடி வந்தான். அலைய ஆரம்பித்தான். கருவுற்றுவிடுவோமோ என்று அவளுக்கு பயம்.

அவளுக்கு பீரியட்ஸ் வந்தததால்.. அது தொடரவில்லை... அவனும் விட்டு விட்டான்.

ஒரு நாள். சுந்தர் அவனுடைய நண்பனை அழைத்து வந்திருந்தான். அவனும் எதோ ஒரு கல்லூரியில் எஞ்சினீரிங் படிக்கிறான். போதை மருந்து ஊசி வைத்திருந்தான். மாத்திரையும் வைத்திருந்தான். இருவருக்கும் கொடுத்தான். என்ன தான் ஆகிறது என்று திவ்யா சாந்தியும் ஓகே என்றாள்.

சுந்தரின் நண்பனுக்கு போதையில் என்ன செய்கிறோம் என்று தெரியவில்லை.

இரண்டாவது முறை அவள் வேண்டாதவன் சீரழித்தான்...

எல்லாம் முடிந்த பிறகு... அழ ஆரம்பித்தால்... போதை தெளிந்து விட்டது. யாரிடம் சொல்லி அழ?

மனதை திடம் செய்து கொண்டாள். இனிமேல் இதெல்லாம் வேண்டாம் என்று விட்டு விட்டாள்.

நல்ல வேலை போதைக்கு அவள் அடிமை ஆகவில்லை. மூன்று மிருகங்கள் வேட்டை ஆடிவிட்டன அவளை இதுவரை.

*****

மனம் நொந்து இருந்த சமயம் யோகா வகுப்பு ஒன்றிக்கு அவளை சேர்த்து விட்டார்கள். ராமராஜ் என்ற ஒருவன். பட்டுக்கோட்டை சூரப்புலி என்று நினைப்பு. சினிமா நடிகன் ஆக வேண்டும் என்று அவனுக்கு ஆசை. திவ்யா சாந்தியின் அப்பாவிற்கு தான் பழக்கம் உள்ளதே, தயாரிப்பாளர்களிடம்.

வீட்டிற்க்கே வந்து சொல்லி கொடுத்தான். யோகா செய்வது போல அவளை கண்டபடி தொட்டான். எப்படியோ பிரணயாமம், தியானம் என்று பழகி, தான் நன்றாக இருப்பதாக அவள் அப்பாவிடம் சொல்லி வகுப்புக்கு முழுக்கு போட்டாள்.

அப்படியே அவன் பெரிய யோகா குரு ஆகிவிட்டான். வெளி நாடுகள் செல்லும் அளவு பேர். கல்யாணம் செய்து கொள்ளவில்லை. அவனுக்கு தான் வேண்டும் பொது காமத்தீனி கிடைகிறதே.

இன்று அவன் சிகாகோவில் யோகா சொல்லிகொடுத்து, யாரோ ஒரு கருப்பு பெண் அமெரிக்கனை பலாத்காரம் என்று சொல்லி கேஸ் நடக்கிறது. பெயிலில் இருக்கிறான். பாவம். ஐம்பத்து ஐந்து வயதில் அமெரிக்கன் களி சாப்பிடுகிறான். இந்தி வாழ்க்கை முழுவதும் கம்பி என்ன வேண்டியது தான்.

*****

கல்லூரி ஆரம்பம் ஆனது... இரண்டாம் வருடம். லேப் அது இது என்று கஷ்டம்.

சுந்தர் எப்போதும் போல பழகினான். ஓட்டி உறவாடவில்லை. திவ்யா சாந்தி தூரம் தள்ளி செல்வது போல் அவனுக்கு பட்டது. விதி. அளவோடு வைத்திருக்கலாம். இன்று அவன் கோவையில் தான் வாத்தியார் வேலை செய்கிறானாம். கம்புயூடர் இன்ஸ்டிடுட்.

அவர்கள் க்ளாசில் ஒரு மாஸ்டர் வேலை விட்டு விட்டு பாரின் சென்று விட்டார். அவருக்கு பதிலாக திவ்யா சாந்தியின் இன்னொரு வில்லன் வந்தான்... பெயர் சந்தான கோபாலகிருஷ்ணன். பெயருக்கேற்ற மாதிரி பெண்களோடு நிறைய சுகவாசம்... கோபால் என்று அவை அழைத்தார்கள்.

அவன் கையில் ஒரு தியரி மற்றும் ஒரு லேப். திவ்யா சாந்தியை அவனுக்கு ரொம்ப பிடித்து விட்டது. எலெக்ட்ரானிக்சில் எப்பவும் இந்த மாதிரி தான். வருடா வருடம் இப்படி தான்... கேள்விப்பட்டு இருக்கிறாள்... தூத்துகுடிகாரன். அமைதி. அழகு. வில்லன். பைக்கில் காலேஜுக்கு ஸ்டைலாக வருவான். கோபால் என்று கூப்பிடார்கள்.

திவ்யா சாந்தியை தினமும் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பான். இவளுக்கு பயம். வெள்ளை தோலை கண்டால் இப்படி பல் இளிக்கிரான்களே!

ஒரு நாள் கூப்பிட்டு பேசினான். "ஒரு பொண்ணு நடந்தாலே அவள் எக்ஸ்பெரியான்ஸ் வச்சிருகாளா என்று எனக்கு தெரிந்து விடும். என்னோட வரியா" என்று கேட்டான். அறைய வேண்டும் போல இருந்தது அவளுக்கு. மார்க் போய்விட்டால் அவள் கதி. வாழ்க்கை? ஏற்கனவே அவள் பட்ட கஷ்டத்தோடு இதுவும் இருக்கட்டும் என்று வேறு வழியில்லாமல் ஒத்து கொண்டாள். அப்போது தான் தன் கால் அகட்டி வைத்து நடப்பது அவளுக்கே தெரிந்தது. இடுப்புக்கு கீழே ஒரு வலி. கல்யாணமான பெண்கள் எல்லாம் அப்படி தான் நடக்கிறார்கள். அக்கா புருஷன் கொடுமைக்கு அப்புறம் அவள் நடையே வித்தியாசம் ஆனது. கொடுமை.

கோபால் கல்லூரி அருகில் தான் தங்கியிருந்தான். திவ்யா சாந்தி மட்டுமல்ல. வேறு சிலரையும் அவன் வலையில் வீழ்த்தியிருந்தான். யாராவது பார்த்தால் டுசன் என்று சொல்லிவிடு என்று வேறு கூறினான். அவன் கூப்பிடும் போது எல்லாம் போக வேண்டும். நல்ல வேலை உறை மாட்டிக்கொண்டான். நோய் பரப்பவில்லை.

வருடம் உருண்டோடியது.

திவ்யா சாந்தி முடிந்தவரை தப்பிப்பதற்காக, பீரியட்ஸ் ஜாஸ்தி என்று சொல்லி சமாளித்தாள். எப்படியும் மதம் அந்த மிருகம் இவளை மூன்று முறை வேட்டை ஆடியது. ஒரு மாத்திரை கொடுத்து விடுவான். இவள் பாதி மயக்கத்தில் இருப்பாள். கொடுமை. சில சமயம் அவன் நண்பர்கள் வேறு வந்தார்கள். வீடியோ கமெரா வைத்து படம் வேறு எடுத்தானாம்.

சுந்தர் ஒரு முறை ஒரு வீடியோ கசமுசா பார்த்ததாக சொன்னான் இவளிடம். வேறு யாரோ என்று சொன்னாள். இல்லேடி உனக்கு தான் அங்கே மச்சம் இருக்கு எனக்கு தெரியும் என்றான். காசட் வேறு கொண்ட வந்து தந்தான்... இரண்டு நாய்கள் வேட்டை. அதில் நிச்சயம் அவள் தான். இந்த கருமம் வேறா? என்ன செய்வது?

வெளியே சொன்னால் வெட்கம். வேதிகாவும் அந்த வலையில் வேண்டும் என்றே விழுந்தது, பிறகு தெரிந்தது. எல்லாம் மார்க் மாயம். இப்போது அவள் சென்னையில் ஒரு பெரிய நிறுவனத்தின் வைஸ் ப்ரேசிடன்ட். அமெரிக்கா நிறுவனங்கள் பிசினஸ் பிடிக்க கம்பனி முதலாளி அவளை தான் அனுப்புகிறாரம். அனுபவம் கை கொடுக்கிறது. இப்போது அவளுக்கு மூன்றாவது புருசன்.

தாரிணி மட்டும் கறுப்பாக இருந்ததால் தப்பித்தாள்.

இது அடுத்த வருடமும் தொடர்ந்தது... மூன்றாம் வருடம் முடிவு சமயத்தில்..

மூவரும் ஒரு திட்டம் தீட்டினார்கள். தாரிணியின் மாமா ஒரு எஸ்.ஐ. எல்லாம் விசயமும் அழுது சொன்னார்கள். அப்பா அம்மாவிடம் தெரியாமல் இருக்குமாறு வேண்டினார்கள்.

"காதும் காதும் வைத்தமாதிரி, அவனுக்கு பாடம் சொல்லிகொடுக்கிறேன்" என்றார். "உங்க கிட்டே இனிமேல வச்சுக்க மாட்டான்!".

அதே மாதிரி தான் நடந்தது. எக்ஸாம் எல்லாம் முடிந்த பிறகு சாயந்திரம், திவ்யா சாந்தி, வேதிகா மற்றும் தாரிணி கண் முன்னாலேயே காலேஜு வாசலில் ஒரு லாரி மோதி கோபால் இறந்தான். ஸ்போட் அவுட். லாரிக்காரன் நிற்கவில்லை. யார் என்று இன்று வரை தெரியவில்லை. கேஸ் க்ளோஸ்.

*****

அவளது நான்காம் வருடம் நிம்மதியாக இருந்தது. திவ்யா சாந்திக்கு நல்ல வேலை கிடைத்தது. பெங்களூர் கம்பனி ஒன்றில்.

அதன் பிறகு நடந்த விஷயங்கள்...

(தொடரும்...)

******

பின் குறிப்பு: தாரிணி அந்த எஸ்.ஐ. மாமாவை தான் கல்யாணம் செய்து வாழ்ந்தாள். சிறிது காலம் முன்பு தான் மாமா இறந்தார் நோய்வாட்டபட்டு. டி.எஸ்.பி ஆக இருந்தார் கடைசியில் என்று கேள்வி.. அவர்கள் ஒரே மகள் பெங்களூரில் கல்யாணம் செய்து கொடுக்கப்பட்டு மல்லேஸ்வரத்தில் வாழ்கிறாள்.

திவ்யா சாந்தி கதைகள் (பாகம் 1)

திவ்யா சாந்தி கதைகள் (பாகம் 1)

முன் குறிப்பு: இந்த கதை காட்சிகளில் சீரியஸ் ஆன வன்முறைகள் உள்ளன. அதனால் தைரியம் உள்ளவர்கள் மட்டும் படிக்கவும்.

******

உடல. உள்ளமா? கலி கிப்ரான் சொல்கிறார்கள் மனசு தான் முக்கியம்.

தேவதை. வம்சம். அழகு. பைங்கிளி. இவை சில சொற்கள் திவ்யா சாந்தியை நினைவு கூற. இன்றும் கூட மிகவும் அழகாக இருக்கிறார். அவர் நடத்தும் பஜனை கூட்டங்களில் மக்கள் மெய் மறந்து இருப்பது பார்த்தால் தெரிகிறது! நாற்பத்தி நான்கு வயதில் திவ்யா சாந்தி ஆண்டி அற்புதம்.

திவ்யா சாந்திக்கு கூட பிறந்தவர்களில் ஒரு அக்கா, மற்றும் ஒரு தங்கை.

பயன்கள் என்றால் பெரியப்பா பசங்கள் தான். எல்லோரும் இருந்தது பட்டுக்கோட்டை தான். அவர்கள் ஜாதியில் திவ்யா சாந்தியின் அப்பா தான் பெரிய ஆள். வசதி உட்பட. சினிமா தயாரிப்பாளர்கள் எல்லாம் வருவார்கள், பணம் வாங்குவார்கள், திருப்பி கொடுப்பார்கள்.

சிறு வயதில் ராசிக்காக இவளிடம் தான் பணம் கொடுத்து வாங்குவார்கள். படம் வெற்றி. லாபம்.

பன்னிரண்டு வயதில் பெரியவள் ஆனால். ரத்தக்கரை பார்த்து வீட்டில் யாருக்கும் சொல்லவில்லை. துணி துவைக்க வரும் பாட்டி தான் இவளை கூப்பிட்டு கேட்டால். பென்சில் சீவும் பிளேடு கிழித்து விட்டது என்று சொல்லிவிட்டால். மனத்தில் ஒரு குறுகுறுப்பு.

யாரோடும் ஓட்ட அவள் மனது விரும்பவில்லை. அவள் தோழிகள் சொல்லி இருகிறார்கள், ரத்தம் வந்து விட்டால், பெரிய மனுசி. அப்புறம் விளையாட அனுப்ப மாட்டார்கள். பசங்களோடு ஒட்டுதல் கூடாது.

எப்போதும் ஆண்கள் இவளை வாரி அனைத்து எடுத்து வைத்து கொள்வார்கள். வயதுக்கு தகுந்த வளர்ச்சி இல்லை. சிறு பிள்ள போல் இருந்தால். திவ்யா சாந்தியின் அம்மாவும் முதல் மகள் மீது ஒரே ஆசை வைத்து வளர்த்தால். முதல் கலயாணம் தான் பெரிய விஷயம். அந்தஸ்து மாப்பிள்ளை எல்லாம் எல்லோருக்கும் காட்ட வேண்டும்.

அவளுடைய அக்கா வாணி ஐந்து வயது பெரியவள். பிளஸ் டூ முடித்த கையோடு கல்யாணம் செய்து வைக்க முயற்சி. தங்கை தாரணி மூன்று வயது சின்னவள். இப்போது இருப்பது சென்னையில்.

ஆண்கள் மீது ஒரு ஈர்ப்பு அவளுக்கு வந்தது. கனவுகள் காணும் வயசு... பெண்கள் ஆண்கள் பற்றி குசு குசு அன்று பேசுவது அவளுக்கு இன்பமாய் இருந்தது...

மீண்டும் மூன்று மாதம் களித்து உதிரம்... அம்மாவிடம் சொன்னால். கால் பரீட்சை லீவு. ஊர் மெச்ச அக்காவை போல சீர் செய்தார்கள். ஊரில் மிக பெரிய செட்டியார் சடிரத்தில் பெரிய பந்தல் போட்டார்கள். அறுசுவை நடராசன் வந்து சமைத்து குடுத்தார். அறுபத்தி நாலு ஐடங்கள் வாழை இலையில். ஒரு பெரிய கட்டுரை போட வேண்டும் அந்த உணவை பற்றி எழுத. சரபோஜி மன்னரின் சமையில் குறிப்புகள் வைத்திருந்தார் நடராசன். அட்டகாசம்! ஊருக்கே விருந்து. சுமார் பத்தாயிரம் பேர் வந்தார்களாம்!

அப்போதே அவள் அழகு பெட்டகம் ஆக இருந்தாள். எல்லோரும் சொன்னார்கள், அக்காவுக்கு நிச்சயம் செய்யும் போது, இவளுக்கும் ஒரு மாப்பிள்ளை பாருங்க என்று. "சி போங்க..." என்று சொல்லி ஓடினாள். இளம் வயசு. அறியாத வயசு.

உதிரப்போக்கு நிற்க வாரம் ஆனது. அதன் பிறகு தான் கோவில் அழைத்து சென்றார்கள்.

இவள் மனதில் தான் பெரியவள் ஆகிவிட்டோம் என்ற எண்ணம்.

******

பள்ளியில் ஆசிரியர்கள் கன்னத்தை செல்லமாக கிள்ளுவார்கள். இப்போதெல்லாம் பார்த்து சிரித்து செல்கிறார்கள். எட்டாம் வகுப்பு லீடர் அவள். மூஞ்சியை பார்த்து ஆண்களோடு பேச அவளுக்கு முடியவில்லை. பயம்.

அவளுக்கு பெஸ்ட் பிரென்ட் கண்ணன். அவனுடைய அம்மா அவனை கண்ணுசுட்டி என்று அழைப்பாள். இப்போது அவன் பெங்களூரில் மிக பெரிய நிறுவனத்தில் அகவுன்ட்சில் வேலை. திவ்யா சாந்தி பார்த்தல் கூட பேசவில்லை.

அவ்வளவு நன்றாக பேசி பழகியவன். ஒரு முறை "நான் உன்னை காதல் பண்றேன்.." என்று சொன்னான். கேனத்தனமாக பேசினான். இவளுக்கு தூக்கி வரி போட்டது. சினிமாவில் காட்டுவது போல கட்டி பிடித்து ... லைட் ஆப் பண்ணிட்டால்? அவளுடைய நண்பி ஒருத்தி காதல் என்று சொல்லி கட்டி பிடித்தல் குழந்தை ஆகிவிடும் என்று பயம் காட்டி இருந்தால். அம்மா வேற பசங்கள் கையை பிடித்தல் குஞ்சில் சூடு வைப்பேன் என்று மிரட்டிவிட்டாள். நடுங்கியது.

"டே பேசலாம் பழகலாம். தொடாம காதல் பண்ணு ஒக்கே.." என்று சொல்லிவிட்டாள். வேறு சொல்ல அவளுக்கு தெரியவில்லை. இருந்தாலும் அவன் ஒரு முறை திவ்யா சாந்தியின் மார்பை தொட்டு விட்டான். அறியலாம் போல இருந்தது. கோபத்தில் இவள் அவுன்டைய குஞ்சை கில்லி வைத்துவிட்டால். குய்யோ முய்யோ என்று கத்தி ஓடிவிட்டான். பிறகு பேசும் சமயமெல்லாம் தூரம் தள்ளி நின்று தான் பேசுவான். இவளுக்கு பாவமாக இருந்தது. அவளின் பலத்தை நினைத்து ஆனந்தம்.

வாணி அக்காவிற்கு வரன் பங்குனியில் நிச்சயம் ஆனது. பலசரக்கு மொத்த வியாபாரம் சென்னையில். மாப்பிள்ளை கறுப்பாக அழகாக இருந்தார். அவருடைய போடோ ஒன்று வைத்து கொண்டு எக்ஸாம் பற்றி நினைவில்லாமல் இருந்ததை பார்க்க திவ்யா சாந்திக்கு சிரிப்பாக இருந்தது.

எப்படியோ எக்ஸாம் பாஸ் செய்து விட்டாள். கல்யாணம் மொட்டை வெய்யில் மே மாதத்தில் நடந்தது. அவர்கள் வீட்டிலேயே பர்ஸ்ட் நைட். பக்கத்து ரூமில் தன் அம்மாவோடு இவள் தூங்கினால். இரவெல்லாம் ஒரே சத்தம். அது பழைய காலம் வீடு என்பதால், ஒரு ரூமிற்கும் இன்னொன்றிற்கும் ஜன்னல் இருக்கும். ஒரு முறை, வாணி அவள் கணவனோடு உடம்பில் ஒரு போட்டு துணி கூட இல்லாமல் இருந்த சமயம் பார்த்தாள். மனதில் ஒரு பயம். பார்ப்பதற்கு ஒரு சுகம்.... நான் அந்த இடாத்தில் இருந்தால் எப்படி என்று ஒரு எண்ணம்...

******

லீவிற்கு சென்னை குடும்பத்தோடு சென்றாள். இவளை அக்கா வாணியோடு விட்டு விட்டு வந்து விட்டார்கள். வாணி ஒரு நோஞ்சான். சக்தி இல்லாத உடம்பு. இரவெல்லாம் அக்கா அழும் சத்தம் கேட்டது.

இவளின் அழகில் மயங்கிய மச்சான் என்று மிருகம், ஒரு நாள் சிக்குவாள் என்று காத்திருந்தது அதற்கு தான் காத்திருந்ததை போல ஒரு நாள் மாறியது. தனியாக சிக்கினாள்.

அக்காளின் உடல் நிலை மோசமான நிலையில் ஒரு நாள் ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆக்கினார்கள். அம்மா தான் அலறி அடித்துக் கொண்டு வந்தாள். அப்பா காலை வந்து விட்டு மாலை சென்று விட்டார்.

அம்மா தான் அக்காவோடு தங்கினாள். வீட்டில் தனியாக திவ்யா சாந்தி மட்டும், மச்சனோடு. இரவு கதவு தட்டும் சத்தம். திக் திக் என்று இருந்தது. "என்ன" என்று கேட்டால். "எனக்கு முதுகு பிடிச்சு விடு. வலி" என்றான். மருந்த தடவி தேய்த்து விட்டால். சடாரென்று அவன் இவள் மீது பயந்து... ஒரு மிருகம் ஆடை வேட்டை ஆடியது.. குதறி எடுக்கப்பட்டாள்.

அம்மாவும் இதை பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. தான் செய்த தவறு.. தனியாக விட்டு விட்டேன் என்று அழுதாள். அப்பாவிடம் சொல்லவில்லை. சொன்னால் மானம் போகும். மரியாதையை கெடும் என்று விட்டு விட்டாள். அக்கா இருந்த ஆஸ்பத்திரியில் ஒரு நர்சிடம் சொல்லி, உடம்பு வலிக்கு இன்ஜெக்சன் போட்டார். ஆனால் மனதில் பட்ட காயம்?

இந்த பிரச்சனை மனதில் வாட்டியது. யாரிடமும் சொல்லவில்லை. திவ்யா சாந்திக்கு மச்சானை பார்க்க விருப்பம் இல்லை. யாரும் பிடிக்கவில்லை. ஆண்களை கண்டால் வெறுப்பு...

ஊர் திரும்பினார்கள். அப்பா மட்டும் இவளை தன் பக்கம் அழைத்து தலையை நீவி விட்டார் அடிக்கடி. அவர் கண்களில் சோகம்.

நல்ல வேலை அவள் பிளஸ் டூ முடிக்கும் வரை வேறு ஒன்றும் நடக்கவில்லை.

வாழ்க்கை ஓடியது...

(பாகம் ௨ தொடரும்)